SÜREÇLERİNİZ GERÇEKTE NASIL İŞLİYOR

Klasik analiz süreci insanların anlattığı gibi belgeler; süreç madenciliği sistemin ürettiği olay kayıtlarından sürecin gerçekte nasıl işlediğini çıkarır. Prosedürler ideal akışı anlatır, olay kayıtları gerçeği gösterir. Atölye çalışmalarında görünmeyen döngüler, geri dönüşler ve beklemeler ancak veriyle ortaya çıkar.

Temelde üç alan yeterlidir: vaka kimliği, aktivite adı ve zaman damgası. Bu veri ERP, CRM veya operasyonel sistemlerin işlem kayıtlarından çıkarılır. Kaynak, departman ve tutar gibi ek alanlar analizi zenginleştirir ancak zorunlu değildir. Analiz başlamadan önce veri kalitesi değerlendirilir; eksik veya tutarsız kayıtlar bulguları yanıltacağı için önce bu tespit edilir.

Başlanabilir, ancak önceliklendirme varsayıma dayanır. Süreç madenciliği hangi sürecin gerçekte yüksek hacimli, tekrarlı ve maliyetli olduğunu kanıtla gösterdiği için otomasyon yatırımının nereye yapılacağını veriye bağlar. İki çalışma birbirini besler: madencilik fırsatı bulur, otomasyon fırsatı hayata geçirir, canlıdan gelen yeni veri bir sonraki analizin girdisi olur.

UiPath Process Mining dahil endüstri lideri araçlarda sertifikalı bir ekiple çalışıyoruz. Araç seçimi veri kaynağınıza, analiz kapsamına ve mevcut lisans yapınıza göre belirlenir; kurumda halihazırda bir platform varsa önce onun üzerinden ilerleriz. Platform kararı analizden önce değil, kapsam netleştikten sonra verilir.

Olmak zorunda değil. Tek seferlik bir fotoğraf yerine sürekli izleme kurulabilir: süreçlerin mevzuata ve iç politikalara uyumu izlenir, sapmalar oluştukça görünür olur. Canlıdan gelen veri yeni darboğazları gösterir ve bir sonraki iyileştirme turunun girdisi olur.

Gerçek süreç haritası, ölçülmüş darboğaz ve sapma listesi, uyumluluk sapmaları ve önceliklendirilmiş bir otomasyon fırsat listesi. Çıktı bir sunum değil; hangi sürecin hangi sırayla ve hangi araçla ele alınacağını gerekçesiyle gösteren bir karar zeminidir.